شگفت یزدان غاری كه یكی از سه آتش مقدس ایران را زنده نگاه داشت چاپ ارسال به دوست
رشید شهرت   
۲۱ شهریور ۱۳۸۸
«همراه خودتون حتما طناب بیارید، شاید برای دهانه غار نیاز داشته باشیم» وقتی این جمله را تلفنی از آقای قدردان شنیدم، اصلا فكر نمی كردم به جایی برسیم كه واقعا لازم باشد با طناب بالایمان بكشند.

غار شگفت یزدان در قرن نهم هجری بیش از سی سال محل نگهداری آتش آتشكده كاریان بوده است. در ادامه مطلب، تصاویر، راه دشوار رسیدن به آن و سرگذشت آتش آتشكده كاریان را ببینید و بخوانید تا شما هم از همت و غیرت نیاكانتان شگفت زده شوید:

شب را در پارس بانو می خوابیم تا سپیده دم حركت كنیم و وقت كمتری را از دست دهیم و كمتر به گرما بخوریم، زیرا در میانه تابستان هستیم.
آغاز پیاده روی
پیش از ساعت 7 صبح به منطقه ای می رسیم كه دیگر با اتومبییل نمی توان پیش رفت و باید دل به بیابان سپرد و با پای پیاده به سوی غار رفت. غاری كه یكی از نمادهای دین زرتشت در آن حفظ شده است، نمادی كه همچون نور، پرستش سوی زرتشتیان است و زرتشتیان برای نیایش خداوند یكتا رو به سوی آن می ایستند.
گشتاسب خسرویانی و بهرام كوشكی
مهرداد قدردان كارشناس ارشد فرهنگ و زبان ایران باستان بانی این سفر است، دكتر كورش رشیدی و داریوش پورسرخابی كه قبلا این سفر را تجربه كردند نیز هستند تا خیال همه از پیدا كردن غار مطمئن باشد. بهرام كوشكی، گشتاسب خسرویانی و رامین شهرت نیز دیگر همراهان هستند، تا روزی برای دوستانشان از غاری بگویند كه سالها در دل خود آتش مقدسی را نگاه داشته است.
در راه غار شگفت یزدان
آقای قدردان در طول سفر برایمان گفت كه زمانی سه روستای احمد آباد، ترك آباد و شریف آباد، مثلث دینی و اجتماعی و نظردهنده زرتشتیان بوده است و حتی موبد موبدان فارس نیز در ترك آباد ساكن بوده است، روستایی كه بنای آن را به تركان خاتون دختر امیرمبارزالدین نسبت می دهند. اما به دلیل فشارهای فراوانی كه به موبدان دربرهه ای از زمان وارد شده، آتش را از ترك آباد منتقل كرده اند و در غارشگفت یزدان تخت نشین كرده اند.
غار از دور دیده شد
بعد از حدود دو ساعت پیاده روی، غار را از دور می بینیم و خوشحال می شویم كه داریم می رسیم.
از چپ به راست مهرداد قدردان، داریوش پورسرخابی، گشتاسب خسرویانی، رامین شهرت، كورش رشیدی، بهرام كوشكی
در محلی كه یك سویش به سمت غار شگفت می رود و سوی دیگرش به سمت چاه شهریار، عكسی به یادگار می گیریم، چاه شهریار تنها محلی است در این اطراف كه می توان آب یافت.
غار شگفت یزدان
در این فاصله هیچ گاه تصور نمی كردیم رسیدن به این غار چه قدر سخت است؟
كوه نوردی كه برای ما خیلی دشوار بود
اما هر چه جلوتر می رفتیم بیشتر تعجب می كردیم كه موبدان چگونه همراه با هیزم چنین مسیر دشواری را طی می كرده اند.
دهانه غار شگفت یزدان
بعد از حدود یك ساعت كوهنوردی سخت، كم كم به دهانه غار نزدیك شدیم، بارها استراحت كردیم و هر كدام به دیگری می گفتیم، تو نمی خواهد بیایی بالا، خطرناكه همون جا بمون.
دهانه غار شگفت یزدان
اما وقتی به دهانه غار رسیدیم، تازه به سخت ترین قسمت رسیده بودیم، آقایان قدردان، رشیدی و پورسرخابی از دیواره غار بالا رفتند، ولی هیچ كدام از ما نتوانستیم این مسیر را طی كنیم و ترجیح دادیم بنشینیم و شاهد تعریف های آنها باشیم و سفارش كنیم كه عكسهای خوبی بگیرند. اما بهرام كوشكی كه خود موبد زاده بود، برای رسیدن به غار انگیزه ی دیگری داشت و با طناب بالا رفت، همین كارش به ما انگیزه و شهامت داد تا این مسیر را طی كنیم و پا به درون غار شگفت یزدان بگذاریم.
مسیر طی شده برای رسیدن به غار شگفت یزدان
این هم نمایی از دهانه غار و مسیری كه طی كردیم تا به آن رسیدیم.
غار شگفت یزدان
اما خود غار محوطه ی وسیعی دارد، نخستین چیزی كه جلب توجه می كند، حوض های دست سازی است كه البته یكی از آنها ویران شده است.
حوض آب داخل غار شگفت یزدان
بر اساس سنتی قدیمی، آتشكده در جایی شكل می گیرد كه هر 4 عنصر یعنی آب، باد، خاك و هوا وجود داشته باشد.
غار شگفت یزدان
اما آتشی كه در این غار نگهداری می شده است، خود از كجا آمده است؟
غار شگفت یزدان
در ایران باستان سه آتشكده بزرگ كاریان، آذرگشسب و آذربرزین مهر وجود داشته است. آتش آتشكده كاریان، تنها آتشی است كه همچنان روشن است.
سمت راست و پایین عكس محل نگهداری آتش بوده است
این آتش از فارس به فسا منتقل می شود. سپس دو قسمت می شود، بخشی از آن به نیریز می رود و به احتمال زیاد از طریق بردسیر و كرمان به هندوستان منتقل می شود، اما بخش دیگر آن به كثه كه در نزدیكی یزد قرار داشته اما مكان آن به طور دقیق مشخص نیست منتقل می شود. سپس در سال 750 هجری و به دنبال شكل گیری ترك آباد، آتش به ترك آباد می آید و موبدان زیادی از جمله موبد موبدان فارس نیز در این محل سكنا می گزینند. اما بعدها به دلیل زیاد شدن فشارها، همه آتش یا بخشی از آن در شگفت یزدان نگهداری می شود تا دوباره به ترك اباد برگردد.
محوطه داخل غار شگفت یزدان و محل نگهداری آتش در میانه تصویر
اما محل نگهداری آتشی كه امروز در آتشكده یزد فروزان است، كجا بوده است؟
محل نگهداری آتش در غار شگفت یزدان
محوطه ای در پایین غار كه همچون حوض های آب دست ساز است، اما گروهی سودجو اینجا را نیز حفر كرده اند و در میان خاكسترها به دنبال گنج بوده اند، محل نگهداری آتش بوده است.
روشن كردن عود به یاد روزهای گرما بخشی غار شگفت یزدان
ما نیز عودی روشن می كنیم تا به یاد روزهایی كه آتش در اینجا نگهداری  می شده است، هوای غار عطرآگین شود.

و عكسی به یادگار

و بدین ترتیب، از غار خارج می شویم، تا در مسیر سخت برگشت، بار دیگر كار بسیار دشوار نیاكانمان را درك كنیم. و در همین جاست كه می فهمیم ما اگر برای رسیدن به  غار سه ساعت راه رفتیم، در آن زمان بیش از 8 ساعت از پیربانو تا غار را باید طی می كرده اند.

گفتنی است آتش آتشكده كاریان، بر اساس نوشته های استاد رشید شهمردان در كتاب پرستشگاه های زرتشتیان بیش از سی سال در غار نگهداری می شود و آنچنان كه مهرداد قدردان برایمان گفت، بار دیگر به ترك اباد باز می گردد. اما مدتی دیگر فشار به موبدان ترك اباد به اندازه ای زیاد می شود كه خالی از سكنه می شود و آتش به احمد آباد و در ادامه به دنبال زیاد شدن فشارها به احمد آباد به شریف آباد منتقل می شود. سپس آتش كاریان، راهی یزد می شود. تا تغذیه كننده دیگر آتش ها باشد. آتشی كه امروز همچنان در آتشكده یزد روشن است.

باز هم فكر می كنید مهاجرت، پاسخ درستی به فداكاریهای نیاكان ما است؟
با سپاس از برساد

نوشته شده در تاریخ شنبه 19 شهریور 1390    | توسط: شریف آباد    | طبقه بندی: پیرانگاه،     | نظرات()