دخمه های شریف آباد  
دخمه، دادگاه یا برج سکوت یکی از روشهای تدفین در ایران است  ،محلی است که زرتشتیان از دیر باز تا سال 1342، اموات خود را طبق اصول، فرهنگ و آداب و سنن مذهبی خود و طی انجام مراسم ویژه در آن می نهادند تا طعمه کرکس های کوه های اطراف شوند. وسط فضای میان تهی دخمه چاهی وجود دارد که به "استودان" معروف است و استخوان های به جای مانده از اجساد را داخل آن می ریختند.
پس از مدتی و طی مراسمی خاص، محوطه داخل دخمه جارو و ضد عفونی می شد و بار دیگر دخمه مذکور مورد استفاده قرار می گرفت. در حقیقت محوطه داخلی دخمه ها مانند گورستانی بود که چندین بار از آن استفاده می شد.
دخمه شریف آباد در شهرستان اردکان در استان یزد نیز یکی از این دخمه ها بوده که مورد استفاده قرار می گرفته است . هر بار که فردی در می گذشت گروهی از زرتشتیان که مضربی از عدد 4 بودند درگذشته را تا آنجا حمل می کردند. مسافتی که امروز حتی اگر بخشی از آن را هم پیاده و بدون هیچ بار اضافی برویم سختی این کار را به خوبی درک می کنیم.

دخمه  جدید شریف آباد که ساخت یکی از آنها به زمان مانکجی باز می گردد در جایی ساخته شده اند که نزدیک ترین فاصله را به سه روستای شریف‌آباد، حسن آباد و مزرعه کلانتر داشته باشد. البته پیش از آن دخمه زرتشتیان شریف آباد در دیلَم(نزدیک روستای ترک آباد) قرار داشته است.و هدف از دخمه آلودگی کمتر آب وخاک وهوا وآتش بوده است وزمانیکه دخمه ها در محدوده شهر ها قرار گرفته وآلودگی هوا را باعث شدند ،زرتشتیان مرده های خود را طی تشریفاتی خاص به خاک می سپارند تا آلودگی کمتری داشته باشند البته سابقه این کار به شاهان می رسد ولی اگر آلودگی آب وخاک را باعث شود بزرگان دین باید چاره اندیشی کنند.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 16 مرداد 1390    | توسط: شریف آباد    | طبقه بندی: مراسم،     | نظرات()